Dhaulagiri

In de rangorde van de hoogste bergen in de wereld neemt de Dhaulagiri de zevende plaats in. De berg maakt deel uit van de Dhaulagiri Himal. Centraal gelegen in Nepal, is dit de meest westelijke grote bergketen in het koninkrijk. Vertaald uit het Sanskriet betekent de naam Dhaulagiri 'witte berg'.

De top van de Dhaulagiri ligt 8167 meter boven zeeniveau. De afmetingen in deze regio zijn al even adembenemend als de aanblik van de berg zelf. Naast z'n absolute hoogte, is de Dhaulagiri vrijwel ongeëvenaard wat betreft de hoogte boven het lokale terrein. De berg torent zo'n 7000 meter uit boven de Kali Gandaki kloof die de Dhaulagiri scheidt van een andere 8000-er, de Annapurna (8091m).

 

Dhaulagiri, centraal gelegen in Nepal

Voorafgaand aan de Eerstbeklimming

In 1950 wordt de eerste beklimmingspoging gedaan door een Franse expeditie geleid door Maurice Herzog. Omdat ze moeite hebben een geschikte route te vinden, verleggen ze hun doel naar de Annapurna. Dit resulteert in de eerste succesvolle beklimming van een berg boven de 8000 meter. Toen de expeditieleden de Dhaulagiri aanschouwden, beschreven ze de berg als volgt:

"Een immense ijspiramide, glinsterend in de zon als een kristal, rees meer dan 23.000 voet boven ons uit. De zuidwand, een blauwe glinstering afgevend in de ochtendmist, was ongelooflijk verheven, niet van deze wereld. We waren sprakeloos in het aanzicht van deze enorme berg; de naam van de berg was ons allen bekend van onze gesprekken, maar de realiteit bewoog ons zozeer dat we geen woord uit konden brengen. De redenen voor onze aanwezigheid verdrongen echter langzaam onze intense emoties en we begonnen de gigantische berg vanuit een praktisch oogpunt te onderzoeken." uit het boek Annapurna, Maurice Herzog

Tussen 1950 en 1960 zijn er zes expedities die een poging doen om de berg te beklimmen. Allen zonder succes. Vijf expedities doen een poging via de noordwand, één expeditie kiest voor de noordoostgraat.

Eerstbeklimming

Op 13 Mei 1960 werd de Dhaulagiri voor het eerst beklommen door een Zwitsers/Oostenrijkse expeditie geleid door Max Eiselin. Kurt Diemberger, Peter Diener, Ernst Forrer, Albin Schelbert, Nyima Dorji en Nawang Dorji haalden als eersten de top van de Dhaulagiri. Tien dagen later stonden ook Michel Vaucher en Hugo Weber op de top. Allen volgden de route via de noordoostgraat, die het jaar ervoor voor het eerst geprobeerd werd.

Latere beklimmingen

De Dhaulagiri heeft sinds de jaren zestig een groot aantal zeer ervaren klimmers aangetrokken. De voornaamste redenen: de reputatie één van de moeilijkere 8000-ers te zijn, de zeer harde maar duidelijke klimlijnen en zijn ongekende schoonheid. Hierdoor zijn sinds 1960 de meeste wanden van de Dhaulagiri beklommen. Een aantal van de expedities uit die tijd kan zonder twijfel legendarisch genoemd worden.

In totaal zijn er zes pogingen gedaan door Nederlandse klimmers de Dhaulagiri te beklimmen. Een poging door Henk Nooij in 1990. Drie pogingen door Bart Vos in 1994, 1995 & 1996. Een poging door Hans van der Meulen en René Rooijakkers in het najaar van 2005 en een poging door Henk Wesselius en Katja Staartjes in het voorjaar van 2006. Hoewel Bart Vos heeft geclaimd de top te hebben bereikt in een solo beklimming in 1996, is de claim omringd door controversen. Geen topfoto's of getuigen zijn aanwezig.